Puber
Brekend zoek ik
in de spiegelscherven
mijn ziel die ergens
toch moet zijn
Ik vind een puist,
daar waar bij een ander
de ziel soms lijkt te
zitten
Ik zoek, ik vind,
mijn hoofd in mijn handen
ik verlies, ik vloek
Ik zoek een groot
warm lichaam waarin
ik mezelf kwijtkan
mooi, ik kan het bijna voelen.
Astrid
donderdag 12 november 2009 op 13:23
Een spiegel kijkt niet, echoot slechts dimensieloos de blik van de kijker… Mooi, Max. En in reactie:
.
Zelfs de scherven
snijden in mijn spiegel
beeld
met open vingers
leg ik de puzzel van mijn
zijn vind ik mijn vinder
is het zin en toekomst
is tijd en zien soms pijn
genade voor en achter
de dijk
dat het niet alleen ik is
lezend mezelf ontmoet
en de vinder die kijkt
Groet,
Rob
Rob Haster
maandag 16 november 2009 op 23:41