Teheran
Zwijgend stormen massa’s
hersenplicht langs fiere
geschiedenis heen
Zij bidden tot de
grote god, zij
roepen naar
de leugenaar; stop
het verkrachten van
praten
het man en macht
verzwijgen;
de stem van de
vrijheid is schor
maar sterk
en leeft, ze heeft
werk en
scheurt zich los
En aan de andere
kant van de bol
schilderen ze het
beeld rood
slik
Soet
donderdag 18 juni 2009 op 17:18
mooi
Job
donderdag 18 juni 2009 op 18:18
ik weet niet hoe’t komt, maar tegenwoordig lees ik alles achterstevoren.
Zelfs dan is het mooi mijn gedichtenkoning. maar wel wat vreemd.
En, waw, er komen zelfs hersenen in.
°°nien°°
donderdag 18 juni 2009 op 23:42