Ontwaak (2009)
Ongeveer een jaar geleden schreef ik hier het gedicht “Ontwaak” neer. Dit is een nieuwe versie, waar ikzelf heel wat tevredener over ben.
De bomen blazen
sinds kort witte vlekken
door de ramen
Penselen zo groen en
groot en wakker
strelen achter de
werkelijkheid zacht
de zon en lucht in bloei
En de dooien op
hun akker vol van
licht en luid leven,
liggen in hun graven,
lui en mat denken zij
- mij ontbreekt niets
Ontwaak,
verzaak uw pasgeboren
plicht niet
De vuile winter is voorbij
Bouw uw nesten
en bemest uw land
Oh! Het is waar, het is een veel betere versie! Echt heel mooi, vooral die penselen, groot en wakker. Hele mooie beelden, ik krijg er kriebels van!
Misschien moet je elk voorjaar een nieuwe versie maken
Soet
zaterdag 9 mei 2009 op 14:51
Blij dat je de opdracht op het einde bewaard hebt, die vind ik zo mooi!
Peter
zaterdag 9 mei 2009 op 23:39