The boy on the seashore

Mijn handen en de koorden
van de schommel, we
maken rommel zolang
de zon niet ondergaat

Oude wijven die lang
zaam voorbijschuifelen,
zij missen niets, maar
kijken toch alsof zij
altijd al zo waren

Zonder handen fiets ik later
door de straat

de zon is onder maar de
grond is nog warm

Luister naar de kaarters
op cafe, zij gokken amper,
zij weten

Kijk naar de vogels
op het strand, zij maaien niet,
zij vissen

Ruitenazen in de hand,
kijken voorzichtig in het rond,
gooien achteloos de
kaart op tafel

Een cola alstublieft.