Saturnus
Altissimum planetam tergeminum observavi
Vriend;
met uw buis
waardoorheen
gij zien
kunt: gedrochten,
het verste
van ons kennen
strek uw arm en
reik daarheen (drie wordt
één wordt drie) – zij wringt
zich in de vreemdste bochten
en ik was blind; las mijn
eigen wensen in uw raadsel
de oorlog moest zijn zaad
nog laten zingen
Gij keek omhoog en zag
verdwijnen en verschijnen
Ik was enkel blind; zag vanalles
maar geen ringen
Voor wie geïnteresseerd is in het verhaaltje: http://www.mathpages.com/home/kmath151.htm
Ik weet niet in hoeverre het betrouwbaar geschiedsschrijven betreft, maar ik vind het mooi.
maxplanck
donderdag 2 oktober 2008 op 10:08
Ik las het deze keer goed (met de uitleg) en ik vind het heel mooi.
(Je schakelt wel over van “u” naar “jij”, is dat omdat het over iemand anders gaat? Anders zou ik dat niet doen.)
Soet
dinsdag 7 oktober 2008 op 0:47
Je hebt gelijk. Ik heb het aangepast
.
Bedankt voor de reactie.
maxplanck
dinsdag 7 oktober 2008 op 9:29
Nu, ik vind dat “uw” en “gij” moeilijk te rijmen vallen. Ik zou eerder opteren voor “jouw” dan. “De oorlog moest zijn zaad nog laten zingen” is een mooie!
Maarten
zaterdag 18 oktober 2008 op 11:48
Ik denk dat het puur taalkundig net niet juist zou zijn: gij en jouw…
maxplanck
maandag 20 oktober 2008 op 20:20
Immens interessant artikel
en wordt je gedicht ook gelijk iets verstaanbaarder
Thompie
donderdag 25 december 2008 op 12:04
wonend ergens waar meer ‘gij’ dan ‘jij’ gebruikt wordt: ‘gij’ en ‘uw’ zijn in spreektaal logisch met elkaar verbonden. stijl ‘Weete gij waar uwen bic is’,
brambonius
zaterdag 13 juni 2009 op 21:20