The boy on the seashore

Searching for a smoother pebble or a prettier shell than ordinary at the beach of life

35

met 6 commentaar

Onaangeroerd ligt zij
spiegelei te zijn.
Nog even, dan kan
ik mezelf weer zien.

[35 dagen eerder]

Breek dit rustig
in twee stukken
Roer dit zachtjes
heen en weer

Zweer me dat dit
breken nut heeft,
Schrijf mij als je
straks nog leeft.

Written by maxplanck

vrijdag 20 juni 2008 bij 21:51

Geplaatst in Gedichten

«
»

6 Reacties

Schrijf je in op reacties met RSS.

  1. mooi

    Job

    zaterdag 21 juni 2008 op 13:18

    Beantwoord

  2. Dank u.

    maxplanck

    zaterdag 21 juni 2008 op 19:38

    Beantwoord

  3. Vreemd.
    Herkenbaar.

    dichterbij

    maandag 23 juni 2008 op 14:19

    Beantwoord

  4. Yes…
    Eitjes, ze zijn hard van buiten,
    maar zijn binnen pretjes.

    debiele ijdeltuit

    maandag 23 juni 2008 op 16:01

    Beantwoord

  5. Ik had enkel de laatste twee strofes laten staan. Die vind ik knap.

    maarten

    zondag 6 juli 2008 op 12:27

    Beantwoord

  6. Hoewel de eerste strofe moeite kost, of eenvoudig te moeilijk is voor mij, hou ik hier van. Héél erg zelfs…

    Groove G.

    dinsdag 12 augustus 2008 op 22:31

    Beantwoord

Reageer