The boy on the seashore

Searching for a smoother pebble or a prettier shell than ordinary at the beach of life

Handleiding bij schipbreuk

with 8 comments

Stil water, glad
kijk erin en zie wat
wij zijn:

een eiland als een ander:
rotsige kust ziet
onrust en plots

klots jij strandend
in mijn branding;
breekt het schip

in stukken zo schuimbekkend
van nijd, breekt de
spiegel

zoek rust, weg van
de kust

loop behoedzaam door
mijn duinen

dieper in het woud
zijn koppensnellers,
kom niet in de buurt;
pas als zij hun nachtvuur
ontsteken

Heb geduld; dit eiland
heeft gebreken. (bis)

Written by maxplanck

vrijdag 18 april 2008 bij 22:58

Geplaatst in Gedichten

8 Reacties

Schrijf je in op reacties met RSS.

  1. Ik denk dat er veel van die eilandjes zijn… ik ken er alleszins een paar.

    Job

    zaterdag 19 april 2008 op 22:53

  2. Ik begrijp deze zin/dit stukje niet zo goed:

    zoek rust weg van
    de kust

    ligt dat aan mij?

    niennathalie

    zondag 20 april 2008 op 21:16

  3. Het eiland heeft gebreken en ziet onrust

    Daarom is er volgens mij “rust, weg van de kust”

    Nee?

    Henri

    maandag 21 april 2008 op 9:50

  4. dus toch een komma?

    niennathalie

    maandag 21 april 2008 op 11:34

  5. als dat het duidelijker maakt, met graagte…

    maxplanck

    maandag 21 april 2008 op 11:49

  6. Het mag zo, ik zal het zo blijvend graag mogen

    Groove G.

    dinsdag 22 april 2008 op 10:44

  7. ik vind het goed, vooral je laatste regels.

    maarten

    maandag 28 april 2008 op 19:15

  8. Merci, Groove G. en maarten!

    maxplanck

    woensdag 30 april 2008 op 0:37


Reageer