The boy on the seashore

Graf

Geplaatst in Gedichten by maxplanck op april 10th, 2008

Vind een gat
rotsvast besloten
in de grond.

Plof het neer: het
oude, en laat
het niet tot ons
wederkeren.

Wij zijn het
kwijt; het heeft ons
verlaten, voor praten
vandaag geen tijd.

Tagged with: , ,

14 Responses to 'Graf'

Subscribe to comments with RSS or TrackBack to 'Graf'.

  1. Groove G. said, on april 10th, 2008 at 18:51

    Juist en helemaal zo, daarom weet men nadien alleen het weer nog terug te halen…

  2. Henri said, on april 10th, 2008 at 23:07

    realiteit

    in balans

    troostend

    verslagen

  3. niennathalie said, on april 10th, 2008 at 23:19

    ik denk dat ik het een beetje begrijp.

  4. maxplanck said, on april 11th, 2008 at 3:44

    Merci voor de reacties.

  5. Marie said, on april 17th, 2008 at 0:33

    Ik denk dat ik dit gedicht mooier zou vinden mocht het enkel uit de twaalf eerste regels bestaan. Dat mag ik vinden he?

  6. maxplanck said, on april 17th, 2008 at 9:12

    Dat mag je zeker vinden. Als je me ook vertelt waarom. :)

  7. Marie said, on april 17th, 2008 at 18:24

    Het heeft vooral te maken met het ritme dat plots niet lekker loopt, de inhoudelijke breuk ook (plots jij-vorm, imperatief) en bittere tranen klinken in vergelijking met de eerste regels te cliché. Het begin is qua woordgebruik eenvoudig, maar fijner gecombineerd, met een mooiere kadans.

    Does that make sense?

  8. maxplanck said, on april 18th, 2008 at 23:06

    Je hebt gelijk, al vind ik de imperatief: ‘zwijg’ wel in het gedicht passen. De ‘bittere tranen desnoods’ was bewust cliché afbrekend (de desnoods) bedoeld, maar het past inderdaad niet in het gedicht.

    Ik heb één en ander veranderd. Opmerkingen blijven van harte welkom.

  9. maarten said, on april 20th, 2008 at 18:20

    ik zou je laatste regel laten vallen. maar het is een stevig gedicht. mooi.

  10. maxplanck said, on april 21st, 2008 at 11:54

    Merci.
    Ik denk dat ik het nog even zo laat.

  11. Marie said, on april 23rd, 2008 at 14:40

    Vind het zo stukken beter. Ik volg Maarten wat het einde betreft, al twijfel ik vooral over de laatste twee regels. Misschien ‘door het vertrek’ weg? Ook die lafbek staat wat vreemd, maar dit is echt wel mierenneuken. Ik vind het vooral mooi…

  12. eef88 said, on juni 6th, 2008 at 9:24

    Ik vind ‘t jammer dat ik het nu pas lees en de eerste versie dus niet heb gezien…
    Maar het raakt me.

  13. maxplanck said, on juni 9th, 2008 at 0:00

    Dank je, Eef.
    Ik zoek hier de eerdere versie, en mail ze je wel eens door.

  14. maxplanck said, on juni 9th, 2008 at 13:59

    Graf
    —-
    Vind een gat
    rotsvast besloten
    in de grond

    plof het neer: het
    oude, en laat
    het niet tot ons
    wederkeren

    wij zijn het
    kwijt; het heeft ons
    verlaten, voor praten
    vandaag geen tijd:
    wij ijsberen.

    Zwijg als een lafbek
    vertrek bedroefd;
    huil bittere tranen desnoods

    de dood heeft het woord
    genomen, luister goed;
    hoort, want ze geeft
    het nooit meer
    weer.

Leave a Reply