Een credo – of – Waarom God een kunstenaar is
Some lands touch the heart, Dingle touches the soul. En of het waar was. Op vakantie gaan in Ierland is een absolute aanrader. Vrijwel alle clichés kloppen, maar dat maakt het er niet minder indrukwekkend op.
Wat me in Ierland veel heeft beziggehouden, kan best als religieuze twijfel omschreven worden. Bij mij is het een chronische aandoening en net als migraine een backstabber die in onverwachte, relatief korte en hevige aanvallen een sadistisch genoegen lijkt te scheppen. Een verschrikkelijke parasiet die in mijn hersenpan huist en op welbepaalde tijdstippen al mijn energie naar zich toe trekt. Maar tegelijk een noodzakelijk kwaad, dat weldegelijk tot resultaat leidt.
Ik denk dat de grond voor twijfel (en zeker in de religieuze zin van het woord) altijd een niet-begrijpen is. En dat komt bij een alles overstijgende werkelijkheid als het goddelijke natuurlijk pijnlijk hard om het hoekje kijken. God kun je per definitie nooit helemaal (soms denk ik helemaal nooit) begrijpen. We moeten ons tevreden houden met wat ons geopenbaard wordt. En hier huist het tweede addertje. Als wetenschapsstudent kun je gerust over een boa constrictor spreken. Natuurwetenschap bestaat erin zo goed mogelijk de natuur te kunnen observeren, beschrijven en voorspellen. Met God lukt dat niet te best. Gemakkelijkst is nog observeren, maar uit de resultaten een eenvormig besluit trekken is er niet bij. Valt openbaring überhaupt te observeren? God laat zich vinden zegt de bijbel, en dat wil ik best geloven. Maar in hoeverre Hij zich laat vinden, dat beslist Hijzelf. En in die onzekere positie vraagt Hij ons om onszelf aan Hem toe te vertrouwen… En dan vind ik het vreemd dat ik begin te twijfelen?
Wat volgt mag sommigen dom en warrig in de oren klinken, misschien is het ook gewoon dom en warrig, maar het is mijn antwoord, mijn credo na een periode van twijfel.
God is geen formule, geen onontdekte natuurwet. God is een raadsel, Hij noemt zichzelf niet voor niets Jahwe. God is een boek dat je moet lezen, en opnieuw lezen en nog eens, altijd maar door, en altijd wordt het dikker en moeilijker en altijd lijken er dingen niet te kloppen. Maar de gelovige blijft lezen, juist omdat de dingen niet lijken te kloppen, juist omdat de plot alleen maar boeiender (en ja, moeilijker) wordt. En het boek verandert je, het transformeert wie je bent, wat je doet, wat je denkt.
Want God is een kunstenaar en geen wetenschapper. En zijn boek heet Jezus en het is het één van de warrigste en vreemdste en absurdste boeken die ik ken, en tegelijk het sterkst appellerende en het diepste, eeuwigste boek dat ik ken.
Want ik weet niet of God bestaat, maar ik ben er wel zeker van…
En samen met de vader in Marcus 9 roep ik: “Ik geloof, kom mijn ongeloof te hulp!”
Ge weet dat ik dat gevoel van twijfel minder ken, maar ik bewonder je geloof er des te meer om. Dit is heel mooi geschreven, inspirerend, echt waar.
annegreet
zaterdag 30 september 2006 op 16:14
“na een periode van twijfel”
…
hoe dan ook; God is een kunstenaar, zonder twijfel zelfs de grootste.
nien
maandag 2 oktober 2006 op 11:46
Knap geschreven, Max! Een mooie vergelijking ook, alhoewel je natuurlijk vragen kan stellen bij de uitspraak dat God geen wetenschapper is. Ik zou zeggen dat zijn wetenschappelijke competenties toch ook redelijk ontwikkeld zijn als hij uiteindelijk aan het begin van alles staat. Maar je punt is duidelijk. God is ongrijpbaar, hij laat zich niet reduceren tot een voor mensen begrijpelijk concept. Dit maakt een leven met hem soms onzeker, onbegrijpelijk, mysterieus…Toch kun je van hem op aan. Ik hoop dat je dat kan blijven geloven!
Wolterkabolter
vrijdag 6 oktober 2006 op 18:26
vwala,
eindelijk iemand die (ook mijn) twijfel weet om te zetten in een (toch niet zo absurde) mooie en begrijpbare tekst.
chapeau max
Fury66
zaterdag 7 oktober 2006 op 16:17
Hi Max! Ik kwam op je blog via Filip de Kavel (en daar kwam ik weer via een Google zoekopdracht over een boek van Conrad Gempf). Het is een verademing wanneer zo christenen openhartig schrijven over hun twijfel en geloofsstrijd. De Psalmen staan gelukkig ook vol met vraagtekens en wanhopige kreten – daarom zijn die teksten ook zo troostrijk en herkenbaar voor mij! Jij zult als natuurwetenschapper vast van harte instemmen met Blaise Pascal die zei “Het hart heeft zijn redenen,die de rede niet kent”. Natuurlijk mogen wij geloven met ons volle verstand, maar bovenal gaat het om een keuze met je hele hart! Keep on bloggin’ Max!
Groeten!
Paul Abspoel
vrijdag 20 oktober 2006 op 22:07
♣5
Als er een God bestaat, is hij niet alleen een geweldige sporenuitzetter, hij is bovenal een meester in het verstoppen. En de wereld verklapt niets. In het hemelgewelf houden ze de kiezen op elkaar. De sterren roddelen niet. Maar nog is niemand de oerknal vergeten. Vanaf die tijd heeft de stilte onafgebroken geheerst, en alles wat bestaat maakt zich voor elkaar uit de voeten. Nog is het mogelijk op een maan te stuiten. Of op een komeet. Verwacht alleen niet vriendelijk begroet te worden. In de hemel kennen ze geen visitekaartjes.
uit: Jostein Gaarder, Maya
mayfly
zondag 22 oktober 2006 op 18:00
“1 Voor de koorleider. Een psalm van David.
2 De hemel verhaalt van Gods majesteit,
het uitspansel roemt het werk van zijn handen,
3 de dag zegt het voort aan de dag die komt,
de nacht vertelt het door aan de volgende nacht.
4 Toch wordt er niets gezegd, geen woord
gehoord, het is een spraak zonder klank.
5 Over heel de aarde gaat hun stem,
tot aan het einde van de wereld hun taal.”
Uit: David, “psalm 19″ (+/- 1000 v.chr.)
Wolterkabolter
vrijdag 3 november 2006 op 12:43
Mooi, thanks Wolter en ook mayfly!
maxplanck
vrijdag 3 november 2006 op 14:27
niet enkel God is n kunstenaar…
nog n anderen van zottegem
woensdag 20 december 2006 op 22:33
is zo herkenbaar.. weet niet echt wat zeggen
fijn om het te hebben verwoord
Wally
vrijdag 19 januari 2007 op 22:24
Wauw, ik ben er stil van! mooi!
Raksha
vrijdag 10 augustus 2007 op 20:22
Just what I needed!
Conscience
vrijdag 10 augustus 2007 op 20:27
[...] 1.Mijn broer die over zijn/mijn religieuze twijfels schrijft [...]
dit is S/Zoet
vrijdag 18 juli 2008 op 14:08